Do świąt pozostało raptem dwa tygodnie, to naprawdę niedługo, dlatego ten wpis dedykuję wszystkim niezdecydowanym. W dobie Netflixa, Spotify czy Legimi coraz trudniej jest obdarować bliskich czymś, co faktycznie sprawi im radość i jednocześnie nie będzie w zasięgu ich ręki na co dzień. Oczywiście wciąż pozostaje stara dobra koperta z pieniędzmi lub bon podarunkowy aczkolwiek jeśli nie jest to specjalne życzenie obdarowywanego może zostać odebrane jako brak taktu. Jak więc podejść do tematu świątecznych prezentów jednocześnie nie tracąc połowy grudnia na bezcelowe poszukiwania? Powiedzmy, że mam pewną taktykę, którą z chęcią się z Wami podzielę.  

Prezentowy ninja w akcji

Na ćwiczeniach z brandingu wykładowca polecił nam zabawę w kontrolowany stalking. Aby wiedzieć jak dotrzeć do ludzi tworząc wizerunek marki powinniśmy poznać nasz cel. Tę banalną radę można równie dobrze odnieść do tematu prezentów świąteczny. Co konkretnie mam na myśli? Otóż zacznijcie dogłębnie śledzić swój prezentowy cel na wszelkich mediach społecznościowych. Większość populacji posiada przynajmniej konto na jednym z portali. Jest facebook, instagram, pinterest, tumbler i cała masa innych miejsc – przydadzą się nawet strony ściśle sprecyzowane pod względem tematyki jak filmweb czy lubimyczytać. 

Cała zabawa polega na tym, aby porządnie przejrzeć profile naszych bliskich: sprawdź co ich inspiruje, co motywuje do działania, jakie treści udostępniają. Ludzie nie zdają sobie nawet sprawy jak gigantyczną część siebie odsłaniają w internecie. Twój znajomy nie musi pokazywać wprost iż marzy o konkretnej rzeczy, natomiast nawet dzięki pobieżnej analizie jego profili społecznościowych możesz odkryć kolejną odsłonę bliskiej Ci osoby, tę łaknącą czegoś, o czym dotych czas nawet nie wspominała. 

Posłużę się krótkim przykładem. Powiedzmy, że Twoja znajoma jest fanką ilustracji Eleny Ciupriny – polubiła profil twórczyni, udostępnia jej nowe prace, jednym słowem wkręciła się w tę tematykę. Tymczasem Radzka we współpracy z Eleną stworzyła organizer na rok 2018… Coś w sam raz dla Twojego celu! Jest to niezwykle przyjemny w odbiorze planner, który ucieszy także fanki vlogów Radzki, miłośniczki pięknych modowych ilustracji czy wielbicieli organizacji. Jeden prosty produkt trafi do kilku odbiorców, wystarczy tylko dowiedzieć się odbiorcą czego jest Twój prezentowy cel. Do dzieła! 

Jednakże aby nieco zaoszczędzić Twój czas, zrobiłam mały research i sprawdziłam co bawi dzisiejszą ludzkość. Wybrałam kilka kategorii i parę propozycji prezentowych w ich obrębie. Moje pomysły są rozbieżne cenowo, mogą być dużym-głównym prezentem lub dodatkiem do zakupionych już podarunków. Mimo, że podrzucam gotowe linki warto najpierw skorzystać ze stron stanowiących porównywarki cenowe jak Ceneo.pl. Dziś zajmiemy się prezentami ogólnie rozumianymi, zaś kolejny wpis poświęcę wyłącznie propozycją literackim. Zaczynajmy!

Organizacja

Nie od dziś wiadomo, że przez ostatnie kilka lat organizacja zyskała na popularności, stała się wręcz tematem książek i stron internetowych. Klasyczne zapisywanie dat i godzin spotkań odeszło do przysłowiowego lamusa. Wkroczyliśmy w zupełnie inną erę organizacyjną. Jeśli w Twoim otoczeniu są fani zarządzania czasem, to jest to kategoria dla Ciebie. Wybrałam kilka propozycji z dziedziny organizacji aczkolwiek odsyłam Cię także do dwóch stron internetowych poświęconych tej tematyce: workshop.pl oraz paniswojegoczasu.pl

☞ Planner

✩ ORGANIZER Z WKŁADAMI OD MISS PLANNER

✩ PLANNER DZIENNY OD ZAPLANUJ SWÓJ SUKCES

✩ PLANNER SPERSONALIZOWANY OD LADY PLANER

✩ PLANER DZIENNY OD PAKAMERA

☞ Kalendarze artystyczne/kreatywne

✩ NOTES INSPIROWANY AGNIESZKĄ OSIECKĄ

✩ KALENDARZ TWÓRCZOŚCI RADZKI I ELENY CIUPRINY

✩ DZIENNIK OD STYLIZACJE.TV

✩ DZIENNIK TWÓRCZOŚCI REGINY BRETT

✩ TROCHĘ INNY DZIENNIK

☞ Bullet journal

✩ NOTES LEUCHTTURM1917 DO BULLET JOURNAL

✩ NOTES JUNGLE DOODLE DO BULLET JOURNAL

✩ NOTES MOLESKINE DO BULLET JOURNAL

✩ NOTES ANTRA DO BULLET JOURNAL

✩ PLANER PANI SWOJEGO CZASU

Kreatywność

Ostatnimi czasy ludzkość zrobiła nam się niezwykle kreatywna. Malujemy, wyklejamy, kolorujemy, wyszywamy - cuda na kiju. Potrzeba rękodzieła stała się do tego stopnia dominująca, że powstają specjalistyczne sklepy dysponujące sprzętem do dawno zapomnianych sztuk jak na przykład kaligrafia – ostatnim czasem bardzo nośny temat. Myślę, że nie jeden prezentowy cel sam przepadł w artystycznej strefie i z przyjemnością przygarnie kreatywny podarunek. 

☞ Twórcze notesy i kolorowanki

✩ FASHION NOTES

✩ FASHION BOOK

✩ ABC MODY

✩ ROZWOJOWNIK 

✩ STRONA PO STRONIE

☞ Artykuły piśmiennicze 

✩ WIECZNE PIÓRO DO KALIGRAFII

✩ ZESTAW DO KALIGRAFII

✩ ZESTAW 24 BRUSH PENÓW

✩ ZESTAW 30 CIENKOPISÓW STABILO

✩ PASTELOWE ZAKREŚLACZE STABILO

Kosmetyka

Jeśli Twoim celem prezentowym jest kobieta to z pewnością zaświeciła Ci się w głowie lampka z etykietką kosmetyki. Osobiście bardzo chętnie poszukuję prezentów w tej strefie: jest obszerna, zróżnicowana i tak naprawdę akceptuje przeróżne upodobania. Kosmetyki to nie tylko perfumy i paletka cieni – istnieje wiele opcji, które zadowolą niejedną fankę tematyki beauty.

☞ Zestawy do paznokci

✩ ZESTAW DO MANICURE HYBRYDOWEGO SEMILAC

✩ ZESTAW DO MANICURE JAPOŃSKIEGO P.SHINE

✩ FREZARKA DO MANICURE SEMILAC

✩ PUSHER DO MANICURE

✩ ZESTAW PREPARATÓW DO PAZNOKCI SEMILAC

☞ Gadżety kosmetyczne

✩ DEPILATOR DO DEPILACJI ŚWATŁEM PHILIPS

✩ SZCZOTKA PROSTUJĄCA WŁOSY REMINGTON

✩ PROSTOWNICA REMINGTON

✩ LOKÓWKA STOŻKOWA REMINGTON

✩ SZCZOTKA DO OCZYSZCZANIA TWARZY REMINGTON

✩ MINI SZCZOTECZKA SONICZNA DO TWARZY FOREO

✩ MASAŻER OKOLIC OCZY FOREO
✩ BEAUTY BLENDER

✩ ZESTAW PĘDZLI DO TWARZY I OCZU HAKURO

☞ Kosmetyki znane i lubiane

✩ PALETKA CIENI NAKED 3 URBAN DECAY

✩ ZESTAW SATYNOWYCH MINI SZMINEK KYLIE COSMETICS

✩ KNCENTRAT REGENERUJĄCY KIEHL'S

✩ MASKA BOMBELKOWA

Gadżety

Myślę, że każdy z nas jest typem gadżeciarza... Być może poszukujemy odmiennych produktów, ale tak naprawdę większość z nich kryje się pod ogólnikowym określeniem gadżety. Jeśli obdarowywana osoba lubi wiedzieć co w trawie piszczy i jest na bieżąco z nowinkami nie tylko technicznymi to z pewnością ucieszy ją nowa zabawka. Tu idealnie sprawdzi się pinterest, jeśli Twój prezentowy cel ma konto na tym portalu na pewno znajdziesz wiele ciekawych propozycji w jej tablicach.

☞ Gadżety elektroniczne

✩ SŁUCHAWKI BEZ PRZEWODOWE JBL

✩ GŁOŚNIK JBL

✩ CZYTNIK EBOOKÓW KINDLE

✩ PODGRZEWANY LUNCHBOX

☞ Gadżety praktyczne

✩ KUBEK TERMICZNY

✩ KOMINEK DO WOSKÓW

Sport

W świecie, którym rządzi dyskurs atletyczny każdy z nas chce być fit, a nawet jeśli twierdzi, że nie ulega modzie na wyżyłowane ciało, to z pewnością dostrzega plusy prowadzenia zdrowego trybu życia. Być może w kręgu obdarowywanych osób znajdziesz jakiegoś sportowego freaka, którego ucieszy nowy gadżet czy też nowe akcesoria do ćwiczeń. Jednakże odradzam sięgania po ten rodzaj prezentów, jeśli Twój prezentowy cel nie wykazuje sportowych pasji, w takim wypadku nasze dobre chęci mogą być odebrane jako przytyk do czyjejś figury.

☞ Sprzęty do ćwiczeń

✩ MATA TRENINGOWA

✩ TAŚMY

✩ KÓŁKO DO ĆWICZEŃ

✩ ZESTAW HANTLI KOMPOZYTOWYCH

✩ PIŁKA BOSU

✩ STEP DO FITNESSU

☞ Akcesoria sportowe

✩ BIDON

✩ PAS NA BIDON

✩ ETUI NA TELEFON NA RAMIĘ

✩ SASZETKA-NERKA

Gry

Mniej więcej dwa lata temu planszówki wróciły do łask, przestały być postrzegane jako rozrywka na deszczowe dni w wakacyjnych ośrodkach nadmorskich. Dziś wykorzystywane są na spotkaniach w gronie znajomych, a nawet podczas imprez. Planszówki mają spore grono fanów, być może Twój prezentowy cel jest jednym z nich. Aczkolwiek gry wciąż kojarzą nam się z klasyczną rozrywką na komputer czy konsole – ten rynek wciąż rozkwita, a miłośników gier przybywa w zawrotnym tempie. Game freeków nie brakuje, na pewno któryś z Twoich prezentowych celów także czuje ten klimat, a wtedy bez wątpienia ucieszy go podarunek z tego gatunku. 

☞ Planszówki

✩ WSIĄŚĆ DO POCIĄGU: EUROPA

✩ PAN TU NIE STAŁ: CINKCIARZ

✩ MONOPOLY: GRA O TRON

✩ EGO

✩ ALIAS: KOBIETY VS MĘŻCZYŹNI

☞ Na komputer i konsole

✩ THE SIMS 4

✩ THE SIMS 4: ZESTAW DODATKÓW

✩ WIEDŹMIN 3 - EDYCJA GRY ROKU

✩ DIABLO 3 - BATTLE CHEST

✩ CALL OD BUTY; WWII 

✩ HEAVY RAIN I BEYOND NA PS4

✩ FIFA 18 NA PS4

Mam nadzieję, że wszystkie spóźnione dusze znajdą wśród moich propozycji coś godnego uwagi. Jeśli tak się stało koniecznie dajcie znać w komentarzach na co się zdecydowaliście, bo jestem naprawdę ciekawa Waszych wyborów. Za kilka dni zapraszam Was na przegląd propozycji literackich, a tym czasem żegnam się z Wami życząc dobrego tygodnia.

Marilyn Monroe stwierdziła kiedyś, że pieniądze szczęścia nie dają, robią to dopiero zakupy i choć zdanie wypowiedziane przez ikonę podchodzi nieco pod próżność bądź zmanierowanie, to wszyscy doskonale wiemy, że jest w nim ziarno (albo cały wór ziarna) prawdy. No bo któż z nas nigdy nie poprawiał sobie w ten sposób humoru lub po prostu podtrzymywał stanu zadowolenia? Wiem, że znajdą się osoby krzywo patrzące na wieszaki pełne ubrań, w których to można przebierać bez końca, ale większość populacji wciąż stawia sobie za motto życiowe wypowiedź Marilyn. 

Czytając To nie są moje wielbłądy Aleksandry Boćkowskiej otrzymałam całą masę zaskakujących faktów dotyczących mody w PRL-u. Do największych absurdów owego okresu można zaliczyć incydent ze spódnicami maksi. Otóż kiedy świat zwariował na ich punkcie w polskich magazynach wciąż zalegały mini spódniczki, tak więc ówczesna władza zakazała lansowania trendu na długość maksi aby pozbyć się leżącego odłogiem towaru. Dla mojego pokolenia brzmi to jak legenda, opowiastka z odległej galaktyki. Nawet nie ze względu na odległość czasu, a niedorzeczności jakim przyozdobione zostały minione dekady. Dziś wszystko to, zdaje się być zupełnie nie do pomyślenia, dostęp do informacji jest tak szeroki, że czasem wręcz zapominamy by nieco je przecedzić przez sito realności. We własnym mieście naliczyłam przynajmniej siedem galerii handlowych, a prawdopodobnie i tak o jakiejś jeszcze zapomniałam. Niestety jednak powierzchnie centrów  zajmują  głównie najpopularniejsze sieciówki, co sprawia, że większość populacji nosi dokładnie te same modele. Czyż to nie absurd? Zostawiliśmy w tyle czasy pustych półek i kilkumetrowych kolejek, aby wciąż wyglądać jak wierne kopie przechodniów z ulicy...

Wewnętrzne dziecko miało marzenie

Muszę przyznać, że ku wielkiej uciesze rzadko widuję ludzi ubranych podobnie do mnie. Chociaż własny styl nazwałabym klasycznym i podciągnęła pod trend miejskiej elegancji czasem zahaczający o girl next door naprawdę sporadycznie spotykam osoby w podobnych ubraniach lub z podobnymi akcesoriami. Zazwyczaj zdarza się to w przypadku rzeczy zakupionych w sieciówkach pokroju Zara lub H&M. Tak, więc teoretycznie nie czułam silnej potrzeby szukania nowego źródła z niepowtarzalną odzieżą, a jednak od kilku dobrych lat czułam jak moje wewnętrzne dziecko wierci się niemiłosiernie zachęcając mnie do zakupów w lumpeksie. Ciekawość podsycały we mnie dodatkowo blogerki modowe prezentujące zjawiskowe kreacje, nierzadko pochodzące od szanowanych domów mody, które wyszarpały w ciucholandzie za (wybaczcie wyrażenie) psie pieniądze. Pójdę - szepnęłam sobie w duchu i tak o to tuż przed osiemnastymi urodzinami zajrzałam do second hendu po raz pierwszy. Niestety, pech chciał, że trafiłam na miejsce wyjątkowo paskudne - stęchły zapach, ubrania sztywne w dotyku, wygórowane ceny, a do tego nieprzyjemna obsługa. Zrezygnowana odpuściłam na kolejne kilka miesięcy, aż w końcu tuż przed zakończeniem roku szkolnego, kiedy padało psami i kotami (tak, zdaję sobie sprawę, że tę angielską frazę nie należy tłumaczyć dosłownie, ale czyż tak nie brzmi zabawniej...) obrałam kierunek lumpeks. Tym razem jednak postawiłam na polecone miejsce, o wiele większe i jaśniejsze niż poprzedni ciucholand i absolutnie przepadłam.

Ten pierwszy raz

Miałam to szczęście, że akurat poniedziałek okazał się dniem 50% przecen (z każdym dniem cena maleje i w ostatni przed dostawą sięga połowy oryginału) Ponadto panie chciały pozbyć się zalegających w magazynie kurtek i  płaszczy, więc sztuka kosztowała zaledwie 5 zł. Muszę przyznać, że kiedy weszłam dostałam lekkiego oczopląsu. W lumpeksie nie istniał jako taki podział ubrań na kategorie, więc pomiędzy swetrami znajdowałam koszule i T-shirty oraz spódnice. Nieco nieśmiało podeszłam do pierwszego wieszaka, a kiedy znalazłam białą koszulkę polo firmy Ralph Lauren w cenie 16 zł - po przecenie 8 zł (a trzeba Wam wiedzieć, że koszt nowych to 100$) miałam wrażenie, że ktoś wyposażył mnie w skrzydła. I tak o to rzuciłam się w wir zakupów. Po mniej więcej dwóch godzinach z koszem pełnym ubrań zabrałam się za mierzenie. Niestety część rzeczy była na mnie za duża (mankament pojedynczych sztuk), na kilku zdarzyły się plamy, a inne lepiej wyglądały na wieszaku. Aczkolwiek całkiem pokaźne grono powędrowało ze mną do domu - koszt całości nie przekraczał 70 zł, a zakupiłam także płaszcz). Oczywiście mam swoje zasady, nigdy nie zdecydowałabym się na kupno używanej bielizny, strojów kąpielowych, butów. Wyznaję równie zasadę, że nie biorę niczego czego nie będę wstanie wyprać np. brązowa ramoneska musiała wrócić na wieszaka... Nie zdecyduję się też na coś tylko dlatego, że ma niską cenę, zawsze dokładnie oglądam ubranie - czy nie występują plamy, dziurki, kontroluję suwaki i guziki. Wiele radości daje również sprawdzanie pochodzenie ubrania, niektóre firmy brzmią dla mnie obco, inne zaś są tak znane i markowe, że wydają się wręcz zagubione wśród szeregu innych rzeczy.

Podsumowując jestem bardzo zadowolona z dokonanych zakupów, a second hand okazał się strzałem w dziesiątkę. Na pewno jeszcze nie raz zawitam w jego progi. Wciąż nie do końca odpowiada mi kupowanie ubrań na wagę, ale na szczęście nie brakuje także tych wycenionych.

Kilka tygodni temu zaproponowałam na blogu nową serię, poświęconą aktywnemu życiu, którą optymistycznie przyjęliście. Kiedy pół roku temu rozpoczęłam swoją przygodę ze sportem i racjonalnym żywieniem czułam się zupełnie jak turysta, który zapomniawszy mapy błądzi po obcych sobie ulicach. Odwiedziłam mnóstwo stron w poszukiwaniu rzetelnych rad na temat początków, ale trafiałam głównie na wzmianki dotyczące fitmody, przepisy na zdrowe koktajle z białkiem oraz aplikacje do biegania odmierzające pokonane dystanse. Oczywiście wszystko to wydawało mi się bezsensowne na samym początku tej bardzo wyboistej drogi jaką jest zdrowy styl życia. Przed kilkoma laty przeżyłam podobną potrzebę rozwoju w tym obszarze, ale zamiast lepszego samopoczucia napytałam sobie niezłej biedy... Ćwiczenia siedem razy w tygodniu przy rygorystycznym ograniczeniu jedzenia (w tym węglowodanów i białka) były dla mojego organizmu jazdą bez trzymanki trwającą grubo ponad rok. Mimo, że odeszłam od tego fanatycznego podejścia i czuję się znacznie lepiej mój żołądek nadal potrafi wariować - apeluję, więc: TRZYMAJCIE SIĘ Z DALEKA OD NIEBEZPIECZNYCH DIET!

Cykl ten ma stanowić opowieść o zdrowym stylu życia z punktu widzenia laika, ale jednocześnie osoby, która wie czym grozi brak odpowiedzialności w owej dziedzinie, czyli podejście do tematu od strony zwykłego człowieka chcącego żyć lepiej natomiast z doświadczeniami, przed którymi będę gorąco przestrzegać. A temat na dziś to: jak rozpocząć przygodę ze sportem

Podstawowa kwestia to uświadomienie sobie, że sport nie jest synonimem lekcji wychowania fizycznego jaką pamiętamy ze szkoły. Niestety obecnie zamiast zachęcać dzieciaki do aktywności nauczyciele skutecznie je od tego odwodzą... Po pierwsze zajęcia są nudne, w końcu ile można grać w siatkówkę jeśli nie jest to życiowa pasja. Szkoła ogranicza się do trzech dyscyplin sportowych: piłka nożna, koszykówka (którą uwielbiam, więc psioczyć nie będę) i siatkówka (o zgrozo!). Ta ostatnia wydaje mi się potwornie nudna, nie uczy się kompletnie zasad gry, więc polega ona na przebijaniu piłki w tę i z powrotem (o ile komuś uda się zagrywka...). Najgorsze w tym wszystkim jest to, że jeśli znajdzie się ktoś, kto nie lubi żadnej z wymienionych dyscyplin może uznać, że sport nie jest dla niego. Druga sprawa to nauczyciele: często sfrustrowani i niedowartościowani czując się gorszymi od swoich kolegów z pracy wyżywają się na uczniach. A prawda jest taka, że sport jest znacznie ważniejszy niż matematyka tylko trzeba pokazać jak wiele może mieć on oblicz. Nie oszukujmy się kto na co dzień liczy ciągi, pole ostrosłupa i inne logarytmy... a kondycja zawsze się przyda! Tak, więc jeśli masz złe wspomnienia ze szkolnego wf uświadom sobie, że sport to coś o wiele, wiele ciekawszego i relaksującego.

☞ Nauka anatomii  

Kiedy zaczynamy swoją przygodę ze sportem często zapominamy, że oprócz spalania tłuszczu i poprawy kondycji wpływa on na całe nasze ciało. Wydać by się mogło, że ma zbawienne skutki, a jednak nieumiejętne przystąpienie do aktywności fizycznej może skończyć się tragicznie albo tylko źle. Tak czy owak warto najpierw poznać swoje ciało. Przede wszystkim nauka oddychania. Robimy to od samego początku i jesteśmy przekonani, że tak automatyczną czynność wykonujemy dobrze skoro dożywamy chwili obecnej, a jednak kiedy ćwiczymy wszystko się zmienia. W internecie znajdziecie całą masę krótkich instruktarzy jak oddychać podczas ćwiczeń - warto trochę potrenować aby nie zniechęcić się zbyt szybko do uprawiania sportu. Druga kwestia to nauka pracy mięśniami. O ile spinanie mięśni pośladów nie wydaje się specjalnie trudne, o tyle brzuch może dać się we znaki. Najprościej spinać mięśnie podczas wydychania powietrza. Początkowo wydawało mi się to awykonalne dlatego ćwiczyłam "na sucho" tzn. zamiast irytować się podczas treningu, w wolnych chwilach uczyłam się operowaniem mięśniami brzucha - efekty nastąpiły naprawdę szybko.

☞ Najpierw spróbuj potem kupuj

Jak wspomniałam na początku w Internecie nie brakuje przydatnych informacji na temat fitmody, doboru bidonu, zegarka mierzącego puls czy wspomagającej aplikacji. Nie twierdzę, że te wszystkie  dodatki i inne wspaniałości są złe, niepotrzebne i bezsensowne, ale na początku przygody ze sportem naprawdę nie są konieczne. Na sam początek wystarczą ci leginsy/spodnie dresowe i luźniejszy t-shirt, a muzyki możesz słuchać na telefonie (o ile nie okaże się dla Ciebie rozpraszająca). Według mnie kluczem do równowagi jest próbowanie bez zobowiązań. Nie musisz od razu wykupywać karnetu na najbliższą siłownię. Skoro każda oferuje pierwszą wizytę gratis lepiej będzie przetestować usługi różnych siłowni, a przy okazji dowiesz się czy taka forma ruchu jest właśnie dla Ciebie. Myślisz, że bieganie da Ci satysfakcję? Najpierw potruchtaj po okolicy i przekonaj się czy zakup sprzętu do słuchania muzyki jest konieczny. Podoba Ci się nordic walking? W takim razie zamiast lecieć do sklepu po kijki popytaj znajomych, być może znajdzie się ktoś, kto pożyczy Ci sprzęt do przetestowania. Wyjątek w całej gadżetomani stanowią buty. Bez względu na to jak bardzo początkujący jesteś powinieneś ćwiczyć w porządnym obuwiu. Nie musisz od razu rzucać się na air maxy albo inne profesjonalne buty, ale pamiętaj, że trampki z sieciówki nie będą w stanie stabilnie utrzymać Twojej kostki i uchronić Cię przed kontuzją.

Jesteś gotowy do działania? Super! Nie zapominaj jednak o podstawowej kwestii, a mianowicie o racjonalnym podejściu do ćwiczeń. Pamiętam, że kiedy kilka lat temu zdecydowałam się podjąć aktywność, postawiłam na zestaw Kiler opracowany przez Ewę Chodakowską. Nie trudno sobie wyobrazić jak wyglądałam po pierwszych dziesięciu minutach... Nie oszukujmy się osoba początkująca nie podoła ćwiczeniom przeznaczonym dla ludzi nieco bardziej zaawansowanych. Dlatego zamiast porywać się z motyką na słońce, a później pluć sobie w brodę i rozpaczać nad własną kondycją lepiej zacząć spokojnie. Osobiście polecam wykonywać przez kilka pierwszych dni, może nawet tygodni treningi zwane rozgrzewką i stretching. To pozwoli na spokojne wdrożenie się w cały proces i przygotuje nas do bardziej wyczerpujących ćwiczeń. Początkującym odradzam również zapisywanie się na zajęcia zorganizowane. Warto najpierw poćwiczyć w zaciszu domowym i oswoić się z ruchem zanim wejdziemy w grupę. Istniej bowiem możliwość, że wszyscy inni uczestnicy przewyższą nas swoim poziomem, a my zawstydzeni i rozczarowani zniechęcimy się do dalszych ćwiczeń.

Tuż obok zdrowego rozsądku znajduje się poczciwa wyrozumiałość. Większość z nas nauczona została, że odpuszczać należy innym, ale od siebie wymagać maksimum. Jasne, tak też się da, ale sęk w tym, że cel może być odwrotny niż sobie założyliśmy... Na siłowni, na której ćwiczę znajduje się sprzęt do podnoszenia ciężarów mięśniami ud i pośladków. Kiedy po raz pierwszy zasiadłam do dźwigania przy 12 kg myślałam, że zaraz rozerwie mnie na pół. Zatem posłusznie ustawiłam maszynę na najniższe, z możliwych - 5 kg. Pomału zwiększałam sobie obciążenie, nie złoszcząc się na siebie i będąc naprawdę wyrozumiałą. Dziś bez żadnego problemu jestem wstanie unieść 54 kg, a to więcej niż sama ważę. Morał jest z tego taki, że sumienność i rozwaga przynoszą efekty. Robienie czegokolwiek na siłę może być katastrofalne w skutkach. Znów pokażę to na swoim przykładzie, otóż nie jestem wstanie prawidłowo wykonać ćwiczenia zwanego deską Zamiast "dźwigać" ciało mięśniami brzucha ja robię to dolną częścią kręgosłupa. Początkowo nie przejmowałam się swoim błędem myśląc, że muszę odczuwać ból krzyża, a jednak ten robił się coraz bardziej dokuczliwy. W końcu poszłam po rozum do głowy tłumacząc sobie, że nie muszę umieć wszystkiego, to jedno ćwiczenie nie skreśla marzeń o umięśnionym brzuchu, zrobi to zaś uszkodzony kręgosłup... 

Dziś świat stoi otworem! Bieganie, jazda na rowerze czy inne ćwiczenia wykonywane na świeżym powietrzu już nikogo nie są w stanie zdziwić. Nie musisz się obawiać, że przyciągniesz uwagę gapiów albo ktoś wytknie Cię palcami. Obecnie osoba biegająca po osiedlu jest czymś tak oczywistym jak zbiorowisko gołębi nad okruchami chleba. W internecie nie brakuje ciekawych filmów z ćwiczeniami skupiającymi się na przeróżnych partiach ciała, zależnych od wieku, kondycji czy stanu zdrowia. Niedługo pojawi się, więc również post, w którym polecę moje ulubione treningi. Momentami nie trudno poczuć się przytłoczonym taką ilością możliwości. Warto więc pamiętać, że Twój wybór nie jest ostateczny, w każdej chwili możesz dokonać zmiany. Jeśli czujesz, że dana dyscyplina nie daje Ci satysfakcji nie zmuszaj się do dalszych treningów, znalezienie alternatywy nie powinno być trudne.

☞ Sportowe wybory

W swoim życiu już trochę się na ćwiczyłam. Przeżyłam przelotny romans z tańcem, fintnsem, pilatesem, pływaniem, bieganiem, tabatą, treningami cardio, koszykówką, badmintonem, wspinaczką górską etc. Nie każda z wymienionych dyscyplin okazała się dla mnie idealną aczkolwiek nie żałuję, że próbowałam. Obecnie zdecydowałam się na treningi na siłowni (nie korzystam jednak z usług trenera personalnego), w zaciszu domowym ćwiczę gotowe zestawy na mięśnie brzucha, ud, pośladków, czasem  również treningi cardio. Wieczorami wybieram stretching lub jogę, które są niezwykle odprężające i doskonale wpływają na jakość snu. W planach mam jeszcze wypróbowywanie dwóch dyscyplin, które myślę mogą okazać się czymś dla mnie. Jednak na razie nie będę zbyt wiele zdradzać.

Ostatnie dwa wpisy jakie pojawiły się na blogu w pewnym stopniu poruszały kwestie pielęgnowania własnej duszy. Wspominałam o kulturze, otwartości na sztukę oraz wielkiej wartości jaką jest życie w zgodzie z własnym "ja". Wnętrze zawsze będzie górowało nad opakowaniem jakim jest ciało, ale nie zmienia to faktu, że wyraźnie rzutuje ono na nasze samopoczucie. Nie bez powodu mówi się, że w zdrowym ciele mieszka duch w równie dobrej kondycji. Jest to nieco uproszczona formuła zależności miedzy zdrowiem fizycznym, a psychicznym, ale nadal słuszna. W końcu w każdym porzekadle jest ziarnko prawdy. Pisząc ten wstęp chcę oznajmić, że po naprawdę po długim namyśle postanowiłam powołać do życia nowy cykl postów z serii Wymiar fit. Jednak zanim znudzeni przewrócicie oczami pozwólcie, że nieco wyjaśnię swoją decyzję. Wiem, że blogosfera aż huczy od podobnych wpisów zachęcających ludzi do aktywnego trybu życia, niestety wszystkie te artykuły nijak mają się do rzeczywistości. 

Osobiście nie natrafiłam jeszcze na post, który w przystępny i ludzki, podkreślam ludzki sposób mówiłby o zdrowym stylu życia. Zgodzę się, że jarmuż, humus i poranne bieganie na czczo mogą być dobre, ba nawet przyjemne dla kilku osób, ale na pewno nie okażą się takimi dla szeroko rozumianego ogółu. Uważam, że w kwestii aktywności fizycznej i odżywiania mam naprawdę duże doświadczenie praktyczne - życiowe. Przez dwa lata byłam osobą uskuteczniającą całodzienne głodówki oraz ćwiczącą ponad własne możliwości... Los był jednak dla mnie na tyle łaskawy, że kiedy mój organizm zaczął się wyraźnie buntować w końcu poszłam po rozum do głowy.

Powrót do formy po tak ogromnym wycieńczeniu był, to znaczy nadal jest dla mnie niezwykle trudny. Bywa, że wciąż pokutuję za własną nieodpowiedzialność, ale co najważniejsze nareszcie pojęłam jak powinien wyglądać zdrowy tryb życia. Nie twierdzę, że wiem już wszystko, że postępuję wzorcowo, ale myślę, że swoją bardzo realną i życiową wiedzą mogę zacząć motywować ludzi do dobrego działania. I na pierwszy ogień idzie właśnie owa motywacja. Nie odkryję Ameryki, ani innego kontynentu mówiąc, że podstawą jakiegokolwiek przedsięwzięcia jest nasz zapał do działania. Nawet tak prozaiczne czynności jak jedzenie czy praca są poprzedzone naszą motywacją. Jem aby nie czuć głodu i utrzymać się przy życiu, pracuję zaś, aby pozyskiwać fundusze na godny byt. A dlaczego działam zdrowo i aktywnie? 

Obalmy mity

Wbrew pozorom niezwykle trudno jest odpowiedzieć na postawione pytanie. Większość osób radzi aby obejrzeć zdjęcia wysportowanych, smukłych sylwetek w internecie. Mają być on gwarancją pojawienia się  w nas chęci do działania. A mi przechodzi tylko przez myśl, że większej bzdury w życiu nie słyszałam.  Niestety ludzki umysł skonstruowany jest w taki sposób, że gdy widzi efekty u innej osoby bardzo często zamiast motywacji czuje zazdrość oraz zniechęcenie i tak zamiast treningu, w ruch idzie czekolada z orzechami - w końcu to najprostszy nośnik endorfin. Z kolei innym razem wpadłam na blog gdzie lśniący tytuł Jak zacząć biegać? zachęcił mnie do dalszego czytania. Według autorki najistotniejsze były gadżety, które miały zmotywować nas do pokonania kilku pierwszych kilometrów. Zgodzę się, że dobre obuwie to podstawa, ale na litość boską zegarek mierzący puls i lanserski bidon to chyba przesada dla osoby bez żadnego doświadczenia w bieganiu! I tak przewróciwszy oczami zamknęłam stronę nadal nie czując chęci do działania.

Motywacja jest w Tobie

Domyślam się, że to, co za chwilę napiszę zabrzmi patetycznie, ale dosłownie brak mi słów na obejście tego banału. Bowiem osoba, która zmotywuje Cię do zadbania o siebie znajduje się po przeciwnej stronie lustra... Trenerka personalna szczerząca się do Twojego komputera, która z uporem maniaka powtarza Ci, że możesz wszystko, tak naprawdę mówi dokładnie to, co kiedyś powiedziała sobie. Z tą różnicą, że jej motywujący głosik płynął z jej wnętrza co zdołało postawić ją na wygranej pozycji. Teraz dokładnie te same słowa frunące po zewnętrznej powłoce są przynajmniej o połowę słabsze i dopóki nie poczujesz ich w sobie możesz zapomnieć o długotrwałej motywacji do aktywnego trybu życia. Jak więc obudzić w sobie potrzebę do działania?

Wyjść z siebie i stanąć obok

Przyjrzyj się własnej osobie i obecnemu życiu z perspektywy wolnego od emocji obserwatora. Pomyśl czy istnieje jakiś obszar związany ze zdrowym stylem bycia, który chciałbyś w sobie zmienić? Najczęściej rozpoczynamy od kwestii widocznych gołym okiem. Choroba XXI wieku jaką jest cellulit nieelegancko pokrywa uda, boczki niedyskretnie wysuwają się z poza linii dżinsów, skóra na pośladkach straciła swą sprężystość... - to chyba najpopularniejsze kompleksy współczesnej kobiety. Dlaczego tak błahe kwestie mają zaburzać naszą pewność siebie? Oczywiście możemy je po prostu zaakceptować, ale czy nie lepiej byłoby opracować prosty plan treningowy, który sprawi, że poczujemy dumę i zadowolenie z własnego ciała? Nie powinniśmy jednak zakładać, że nieidealne ciało jest jedyną motywacją do aktywności. Czasem przyczyna jest o wiele istotniejsza, a mianowicie zdrowie. Zastanów się kiedy ostatni raz biegłeś/aś na autobus. Czy znalazłszy się w środku nie przeżyłeś przypadkiem stanu przedagonalnego? Albo wspinając się po schodach, nie potrzebowałeś za długich przerw na kolejnych półpiętrach? Być może jest to protest chylącej się ku upadkowi kondycji... Zaniedbanie takich oznak potrafi przysporzyć wielu kłopotów w przyszłości, dlatego po konsultacji z lekarzem i w wypadku braku przeciwwskazań czas wracać do formy. Ale zdrowy styl życia to nie tylko aktywność fizyczna, również odpowiednie i regularne dostarczanie posiłków naszemu organizmowi. Bóle żołądka, zgaga, refluks, brak apetytu lub nadmierne objadanie powinny być największą motywacją do zerwania z niezdrowymi przyzwyczajeniami żywieniowymi.

Chcieć to móc

Twoją motywacją może być tak naprawdę każdy element życia, ale przede wszystkim musisz chcieć. Trzymający za Ciebie kciuki przyjaciele, rodzina, trener personalny czy dietetyk nie wystarczą jeśli sam nie czujesz potrzeby zmiany. Do mnie nigdy nie docierało biadolenie z serii: "Chcę schudnąć/ mieć piękne ciało, ale brakuje mi silnej woli." Cóż, to dobry moment by odpowiedzieć sobie na jedno, kluczowe pytanie: Co tak naprawdę jest Twoim priorytetem? Uwierz mi, ja również ponad wszystko wielbię czekoladę, ale o wiele bardziej od jej smaku pragnę pięknego ciała. Czasem jest mi ciężko, muszę zagryźć wagi, momentami zgrzeszę przeciwko swojej wadze, ale są to tylko pojedyncze wyjątki, ponieważ znam swój cel i podjęłam decyzję wiążącą się z trudnymi wyrzeczeniami. Jeśli bardziej od zdrowego ciała i ładnej sylwetki pragniesz smaku czekolady bądź innej słabości najlepiej odpuść od razu. Wiem, że każdy pedagog i trener dałby mi do wiwatu czytając owe zdanie, jednak ja znam te wewnętrzne dylematy i wiem, że dopóki naprawdę nie zapragniesz żyć zdrowo będziesz ciągle zaczynać i urywać,w tracie obarczając się winą i nękając wyrzutami sumienia. A to przyniesie jeszcze gorszy skutek...

Jako osoba nie mająca własnych dzieci mogę brzmieć mało wiarygodnie, tak więc pozwólcie, że będę mówić w imieniu młodych ludzi, których krzywdzi się zasłaniając im oczy, zatykając uszy, sznurując usta... Każdy człowiek rodzi się wolny, dlaczego więc uporczywie pragniemy zniewolić go własnymi przekonaniami i niekatulanymi morałami? Jaki cel ma rodzic upominając dziecko aby nie ważyło się powiedzieć nauczycielowi, że czuje się źle traktowane, że coś jest niesprawiedliwe, wręcz karze je za brak szacunku do wielkiego państwa profesorstwa choć tylko wspomniało matce lub ojcu, że w szkole dzieje się coś złego? Od razu widzę w głowię twarze pewnych belfrów, którzy prawdopodobnie cierpią na choroby psychiczne ponieważ jawnie wyżywają się na uczniach bez najmniejszego powodu. Być może odezwą się w tej sprawie dwie osoby, nawet  jakiś rodzic zechce zabrać głos, ale czym jest ta niewielka grupa wobec milczącej masy udającej, że wszystko jest w najlepszym porządku, bo nauczyciel musi być surowy, bo trzeba hartować młodzież. I na nic zdają się poranne wymioty i trzęsące ręce dziecka, bo dla rodzica oposa znęcanie psychiczne to nadal hartowanie ducha. Kilka lat później małe oposiątko dzielnie znosi mobbing w swej pracy powtarzając w myślach, że życie musi tak wyglądać.

Kiedyś pewna osoba usłyszała od swojej matki, że w życiu trzeba robić rzeczy na które nie mamy ochoty. To stwierdzenie staje się mottem życiowym kolejnych pokoleń zaprogramowanych na przeżycie własnego życia w linii prostej - wstać rano, zjeść w biegu, wyjść do znienawidzonej pracy, odgrzać pierogi, wyjechać na jakiś urlop, przygotować święta, nie marzyć, nie myśleć zbyt wiele... Odhaczać kolejne godziny, dni, miesiące i lata, egzystować najciszej jak się da chowając kolejne małe oposiątka.  A niech by tylko młode chciało polatać za wysoko, niech by miało wielkie marzenia - zaraz rodzice mu przypomną, że opos nie ma skrzydeł. W życiu brakuje miejsca na pasje, na wielkie idee, gdybanie to strata czasu, a poradnikowe "bądź kim chcesz" to opium dla ślepego ludu - właśnie tak kreuje nam świat dorosłe pokolenie tłumacząc, że zrozumiemy jak już osiągniemy taki, a nie inny wiek. A co jeśli my nie chcemy tego wszystkiego zrozumieć? Jeśli pragniemy poniesieni na fali młodości zmienić coś na tym świecie? Dlaczego więc podłe oposy chcą zabić tlącą się w młodych potrzebę prawdziwego życia podsuwając im w zamian marną egzystencję? 

Suma oddechów

Jak śpiewa Sidney Polak człowiek jest wyłącznie sumą własnych oddechów. Ileż z przypisanej nam porcji wykorzystujemy na czynności, których nienawidzimy, które musimy wykonywać, bo właśnie takie jest życie, bo tak nas nauczyli? Każdy oddech, każde zaciągnięcie się powietrzem i wyzbycie dwutlenku węgla wydać by się mogło powtarzalną rutyną, studnią bez dana. Ale przecież każdy z nich jest inny, jeden jedyny, niepowtarzalny. Czy chcemy go marnować na marazm? Czy chcemy by nasze potomstwo go marnowało na marazm? Nie pójdę na wybory, bo mój głos i tak nic nie zmieni, nie będę ćwiczyć, bo już za późno na zmianę, nie ma sensu się uczyć skoro w tym kraju i tak nie znajdę pracy, nie będę spełniać własnych marzeń i rozwijać pasji, bo na chleb tym nie zarobię... taki przekaz dostaje setki moich znajomych od własnych rodziców! Ostatnio usłyszałam historię dziewczyny, która wybrała się do technikum aby mieć zawód, więc ani myśli o zdawaniu matury. Dla mnie jest to szokiem, dla osoby, która streszczała mi opowieść również, ale nic nie bierze się bez przyczyny  - stare oposy nie zaszczepią w młodych ambicji, nie będą motywacją.

Spójrz i dostrzeż 

Wartościowe przeżycie własnych dni nie musi oznaczać wynalezienia lekarstwa na raka lub rozdania majątku biednym. Czasem wystarczy drobny gest, nie odwrócenie twarzy w drugą stronę kiedy dzieje się coś wymagającego interwencji. Moje myśli od razu przywołują sytuację, której byłam uczestnikiem: mam czternaście lat wraz z przyjaciółką stoję na przystanku pełnym ludzi, wracamy ze szkoły jest godzina szesnasta, ale z racji zimy na dworze zapanował mrok. Kiedy czekamy na autobus pochłonięte rozmową, na miejscu zjawia się dwóch pijanych kibiców Śląska Wrocław. Tego wieczoru na stadionie miejskim miał odbyć się mecz, ale panowie byli już w wystarczająco "sportowym" nastroju. Milkniemy z przyjaciółką by niepotrzebnie nie zwracać na siebie uwagi, ale niestety ci i tak postanowili do nas podejść. Udawanie, że nie słyszymy ich pijackiej gadki zdaje się na nic, w końcu jeden z nich zirytowany naszym milczeniem unosi rękę w moją stronę, automatycznie krzyczę by mnie natychmiast zostawił. W końcu drugi z kibiców odciąga kolegę, który na odchodne nazywa mnie najgorszym określeniem kurtyzany. Prawdę mówiąc do dziś zastanawiam się jak potoczyłaby się sytuacja gdyby jeden z mężczyzn nie był na tyle trzeźwy by odciągnąć od nas agresywnego kolegę... Przystanek pełen ludzi w tym kilku rosłych mężczyzn zaciekle wpatrywało się w ulicę udając, że nie widzi nieporadności czternastolatek wobec zaistniałej sytuacji. Wiem, że reagowanie budzi strach, że pozycja martwego oposa jest o wiele bardziej komfortową, ale gdyby każdego człowieka chowano w poczuciu obowiązku pomocy słabszym, w naszej obronie stanęli by wszyscy obecni, a wobec nich pijani kibice staliby się znacznie mniej groźni. 

Wydać by się mogło, że przeszło dwadzieścia kilka lat po obaleniu komunizmu "oposjonizm" będzie wygasał.... a jednak wciąż w doskonałej formie nadal szuka sobie ciała, w którym schroni się przed wielkim światem. Tak po cichu przeżyje dzień i prześpi noc, aż dobędzie ostatni dany mu na tej Ziemi oddech i zniknie na zawsze, po cichu rzecz jasna. W liceum, w którym się uczę stoi duży stół, na którym możemy wydrapywać nasze życiowe mądrości i różne rysunki. Największy z napisów jest krótki: Żyj! Przekaz jest jasny, tego i Wam życzę drodzy czytelnicy.